به گزارش سراج24،تنها پنج ماه تا انتخابات ریاست جمهوری دوره یازدهم زمان باقی مانده و کم کم تنور انتخابات در حال داغ شدن است . عده ای رسما اعلام کاندیداتوری کرده اند و از گوشه و کنار هم خبر می رسد که افراد دیگری به این تعداد بپیوندند . در میان این اشخاص افراد مختلفی دیده می شوند. از جبهه اصلاحات افرادی نظیر محمد رضا عارف که معاون اول دولت خاتمی بود، محمد شریعتمداری، وزیر سابق بازرگانی، حسن روحانی دبیر شورای امنیت ملی و مصطفی کواکبیان دبیرکل حزب مردمسالاری از جمله این افراد هستند .
در میان اصولگرایان نیز چنین وضعیتی وجود دارد. محمد سعیدیکیا وزیر مسکن، منوچهر متکی وزیر امورخارجه، کامران باقری لنکرانی وزیر بهداشت، مصطفی پورمحمدی وزیر کشور در دولت نهم، سعید جلیلی که دبیر شورای امنیت ملی است و غلامحسین الهام از جمله افرادی هستند که به نوعی برای کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری سال آینده اعلام آمادگی کرده اند.
هر کدام از افرادی که قصد حضور در انتخابات ریاست جمهوری را دارند دلایل مختلفی از جمله حل مشکلات اقتصادی، مبارزه با فساد و گسترش روابط بین المللی و مواردی از این دست را برای حضور خود در این عرصه بیان می کنند اما همگی یک دلیل واحد برای حضور خود دارند و آن نکته "احساس تکلیف" است!
در این مسئله که انتخابات باید به گونه ای باشد که سلایق مختلف سیاسی در آن حضور داشته باشند شکی نیست اما با نگاهی به برخی از این افراد جای تامل است که برخی واقعا با چه اعتماد به نفسی وارد این عرصه شده اند یا حتی قصد حضور دارند!
آیا چند سال وزیر بودن یا داشن یک مسئولیت خاص برای کاندید شدن برای مهم ترین پست اجرایی کشور کافی است ؟ به نظر می رسد با حضور داشتن نیروهای کارامد و با تجربه تر انقلابی، بعضی از افراد باید تامل بیشتری برای حضور در این عرصه انجام بدهند و بهتر است در پست هایی دیگری به فکر انجام احساس تکلیف باشند ! بعضی از همین احساس تکلیف های نا به جا است که باعث به وجود آمدن مشکلات مختلف در کشور شده است .
بنابراین اگر این افراد واقعا احساس تکلیف می کنند و دغدغه اصلاح وضعیت کشور در امور مختلف را دارند ، بهتر است در پست های تخصصی خود مشغول به کار شوند .
